لغت نامه دهخدا
ترازوسنج. [ ت َ س َ ] ( نف مرکب ) سنجنده ترازو. وزّان. ترازودار:
دست کیوان شده ترازوسنج
سخته از خاک تا به کیوان گنج.نظامی.
ترازوسنج. [ ت َ س َ ] ( نف مرکب ) سنجنده ترازو. وزّان. ترازودار:
دست کیوان شده ترازوسنج
سخته از خاک تا به کیوان گنج.نظامی.
سنجند. ترازو وزان ترازو دار
💡 جنس از جنس باز دارد رنج که ترازو بُوَد ترازو سنج