لغت نامه دهخدا
بیهدگی. [ هَُ دَ / دِ ] ( حامص مرکب ) مخفف بیهودگی. حالت و چگونگی بیهوده. یاوگی. بطلان. عدم حقانیت:
گرْش نبودم بکار بیهدگی کرد
بیهدگی ناید از مهیمن قهار.ناصرخسرو.
بیهدگی. [ هَُ دَ / دِ ] ( حامص مرکب ) مخفف بیهودگی. حالت و چگونگی بیهوده. یاوگی. بطلان. عدم حقانیت:
گرْش نبودم بکار بیهدگی کرد
بیهدگی ناید از مهیمن قهار.ناصرخسرو.
💡 گرش نبودم به کار بیهدگی کرد بیهدگی ناید از مهیمن قهار