بی مونس
مترادفها
تنها، بیهمدم، بییاور، بیرفیق
متضادها
همراه، مونس، همدم، پناه
لغت نامه دهخدا
بی مونس. [ ن ِ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + مونس عربی ) بی دوست و همدم. که هم صحبت ندارد:
افتاده چو زلف خویش در تاب
بی مونس و بی قرار و بی خواب.نظامی.رجوع به مونس شود.
فرهنگ فارسی
بی دوست و همدم. که هم صحبت ندارد.
جمله سازی با بی مونس
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 یارب از هر چه جز تو بیزارم کن بی مونس و بی رفیق و بی یارم کن
💡 غم گفت چون کنم که غریبی و بی نوا بی مونسی چگونه توانی دمی سپرد
💡 با فاقه و فقر همنشینم کردی بی مونس و بی یار [و] قرینم کردی
💡 بیکسی بی مونسی خونین دلی کار دل را کرده برخود مشکلی
💡 عاشقی دل رفتهٔ دور از دیار بیکس و بی مونس و بی غمگسار
💡 اگر رفت بی مونسی سیف ازین در چو تو مصطفی را انس کم نیاید
💡 در سالهای پیری، او با احساس تنهایی عمیقی روبرو بود و زندگی در آن خانه بزرگ، برای او بسیار بی مونس و دلگیر شده بود.
💡 مسافری که در بیابانهای دورافتاده تنها مانده بود، با درک دشواری زندگی بی مونس، به دنبال راهی برای بازگشت به آبادیهای اطراف میگشت.
💡 او زندگی بی مونس و منزوی خود را با مطالعه کتابهای فلسفی سپری میکرد تا بتواند با دنیای درون خود ارتباط برقرار کند.