بی رامش

بیرامش. [ م ِ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + رامش ) بی شادی. ناشاد:
همه بدسگالند و بیدانشند
زبیدانشی تیره بیرامشند.فردوسی.تن مرده چون مرد بیدانش است
که نادان بهر جای بیرامش است.فردوسی.

بی شادی ٠ ناشاد ٠

💡 وزان بد سگالان که بی‌دانشند ز بی دانشی ویژه بی رامش‌اند