لغت نامه دهخدا
بی دیانت. [ ن َ ] ( ص مرکب ) ( از: بی + دیانت ) بی دین. || بی راستی و بیدرستی. ( ناظم الاطباء ). رجوع به دیانت شود.
بی دیانت
فرهنگ فارسی
بی دین ٠ یا بی راستی و بی درستی ٠
جمله سازی با بی دیانت
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 نهان خانه ها بی دیانت شدند به نااهل کردند امانت ادا
