بود کردن

بود کردن. [ ک َدَ ] ( مص مرکب ) سوخت را بود کردن؛ مالیات معدوم قریه ای را به قراء دیگر بخشیدن. ( یادداشت بخط مؤلف ).

سوخت را بود کردن. مالیات معدوم قریه را به قرائ دیگر بخشیدن.

💡 دشوار بود کردن و گفتن آسان آسان بسیار و هیچ دشوارم نیست

💡 اینک نسیمی می‌دهد کز دوست می‌آرد خبر برخیز کاستقبال او واجب بود کردن به سر

💡 سر نیاز چو آدم به عذر و عجز بنه که چون بلیس تکبر خطا بود کردن

💡 طمع به صحبت شیرین خطا بود کردن به ترک جان گرامی نکرده چون فرهاد

💡 از چشم راست بین همه را، کز کژی بود کردن به مردمان ز تکبر نگاه کج

💡 زمن باطل بود کردن ز خوبان بعد از این میلی نیم لایق به دل داری نیم درخوردِ رعنایی