بسخره

( بسخرة ) بسخرة. [ ب َ خ ُ رَ ] ( اِخ ) مرکب از بس بمعنی بسیار و خُرَه یا فُرَّه، لقب والد مهلب بن ابی صفره و عربان آن را معرب کرده، بوصفره و ابوصفره گفتند. ( ابوعبیده بنقل معجم البلدان یاقوت ). رجوع به المعرب جوالیقی ص 137 س 11، ابوصفره و کلمه خارک در معجم البلدان شود.

💡 زنان بگردن گردان بسخره طوق زنند چو مار گرزه که پیچد همی بشاخ درخت

💡 دیوانه ای بسخره اطفال شهر خاست از بهر سنگ و چوب مرا انتخاب کرد

💡 قهرت، ار مجتهد شود، ببرد آسمان را بسخره و پیکار