برسانی

برسانی. [ ب ُ ی ی ] ( ص نسبی ) منسوب است به برسان که بطنی است از ازد. ( الانساب سمعانی ).

منسوب است به برسان که بطنی است از ازد.

💡 قاصدا بی‌خبر از دیدن او گشتی و من به امیدی که پیامی برسانی مشتاق

💡 چند بگویی: ترا من برسانم به کام؟ آنچه پذیرفته‌ای چون برسانی بگوی

💡 امید ما همه آن است در ره تو که یک‌دم ز بوی خویش نسیمی به جان ما برسانی

💡 چون سلامش برسانی ز من خسته بگو که مرا از غم ایام فراقت برهان

💡 کردیم به خوناب جگر نقش به چهره این قصه به آن یوسف دلها برسانی