لغت نامه دهخدا
بداه. [ ب ِ ] ( ع مص ) مبادهة. ( منتهی الارب ). ناگاه گرفتن کسی را. ( آنندراج ). و رجوع به مبادهة شود.
بداه
فرهنگ فارسی
مبادهه ناگاه گرفتن کسی را.
جمله سازی با بداه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 ایا رب قد احسنت عودا و بداه الی فلم ینهض باحسانک الشکر
