بت پیکر

بت پیکر. [ ب ُ پ َ / پ ِ ک َ ]( ص مرکب ) زیباروی. که اندام چون بت دارد. که دارای تناسب اندام است. مجازاً، معشوق. محبوب:
بدو اندرون خفته بت پیکری
نهاده به بالینش بر افسری.فردوسی.چو قد ویس بت پیکر چنان شد
که همبالای سرو بوستان شد.( ویس و رامین ).بدان بت پیکران گفت آن دلارام
کزین پیکر شدم بی صبر و آرام.نظامی.

زیبا روی که اندام چون بت دارد

💡 بدان بت پیکران گفت آن دل‌آرام کز این پیکر شدم بی‌صبر و آرام

💡 چه شاید گفتن این بت پیکران را که رشک آید بر ایشان بتگران را؟

💡 ز روی ویس بت پیکر عماری به راه اندر چو پر گوهر سماری

💡 بدو اندرون خفته بت پیکری نهاده ببالین برش افسری

💡 صدرت از مه منظران باد آسمان بزمت از بت پیکران فرخار باد