خوش پیکر

خوش پیکر. [ خوَش ْ / خُش ْ پ َ / پ ِ ک َ ]( ص مرکب ) خوش اندام. با پیکر خوب. با پیکر خوش. خوش ترکیب: هیئی؛ نیکو و خوش پیکر گردیدن. ( منتهی الارب ).

خوش اندام با پیکر خوب

💡 ز آب و گل خدا خوش پیکری ساخت جهانی از ارم زیبا تری ساخت

💡 هم شهادت حضرتی دیگر بود عالم او ملک خوش پیکر بود

💡 بسا مرغان خوش پیکر که هستند که خلق از ذکر ایشان لب ببستند