لغت نامه دهخدا
بانگه. [ گ َ / گ ِ ] ( اِ ) آواز. نعره. ( ناظم الاطباء ).
بانگه. [ گ َ / گ ِ ] ( اِ ) پنبه نزده. ( ناظم الاطباء ). محلوج.
بانگه. [ گ َ / گ ِ ] ( اِ ) آواز. نعره. ( ناظم الاطباء ).
بانگه. [ گ َ / گ ِ ] ( اِ ) پنبه نزده. ( ناظم الاطباء ). محلوج.
بانگه ( به لهستانی: Banie ) یک روستا در لهستان است که در گمینا بانگه واقع شده است. بانگه ۲٬۰۰۰ نفر جمعیت دارد.
💡 شهر روکساس از نظر سیاسی به ۴۷ بانگه تقسیم شدهاست.