انده بر

انده بر. [اَ دُه ْ ب َ ] ( نف مرکب ) برنده انده ( اندوه ). آنکه غم و اندوه را از بین می برد. تسلی دهنده:
دبیری بیاورد انده بری
همان ساخته پهلوی دفتری.فردوسی.مهر فرزند بر خواجه فکنده ست جهان
زآنکه چون مادر انده خور انده بر اوست.فرخی.خاقانی غریبم در تنگنای شروان
دارم هزار انده انده بری ندارم.خاقانی.

برنده انده. آن که غم و اندوه را از بین می برد. تسلی دهنده.

💡 خاک پای توام و زاتش سودای مرا برزنی آب و همه انده بر باد کنی

💡 باریک تر ز مویم و این انده بر دل نهاده قله شهلانم

💡 مرا گویند خندان شو چو خورشید که انده بر نتابد جای جمشید

💡 ز چینی‌ جوشنت ‌صد چین‌ حسرت ‌بر رخ‌ خاقان ز رومی مغفرت صد زنگ انده بر دل قیصر