ابن عبری

ابن عبری. [ اِ ن ُ ع ِ ] ( اِخ ) ابوالفرج ( 622-685 هَ.ق. ). کشیش سریانی. پدرش اصلاً یهودی بوده و به کیش نصرانیت درآمده. ابن عبری در شهر ملاطیه متولد شد و با علوم دینی نصرانی علم طب و فلسفه و زبان عرب نیز بیاموخت. چندی اسقف شهر گوبای حلب و خلیفه حلب و تکریت بوده و مدتی به مسافرت گذرانیده و به آخر در مراغه درگذشته است. کتب بسیاری به زبان سریانی داشته، در تاریخ و فلسفه و کلام موافق کیش نصاری. و یک جزء از تاریخ عمومی خود را که موسوم به مختصر تاریخ الدول است از سریانی به عربی ترجمه کرده و از تورات نیز چیزی بر آن افزوده است. و تفسیر فصول ابقراط و اختصار مصور دیسقوریدس نیز از اوست.

ابو الفرج کشیش سریانی ( و. ۶۲۲ - ف. ۶۸۵ ه ق. ). پدرش اصلا یهودی و بکیش نصرانیت در آمده بود. ابن عبری در شهر ملاطیه متولد شد و با علوم دینی نصرانی علم طب و فلسفه و زبان عرب را نیز بیاموخت. مدتی اسقف شهر گوبای حلب و خلیفه حلب و تکریت بود و مدتی از عمر خود را بمسافرت گذرانید و در آخر عمر به مراغه رفت و در همانجا در گذشت. کتب بسیاری بزبان سریانی داشته و در تاریخ و فلسفه و کلام موافق کیش نصاری بود و یک جزو از تاریخ عمومی خود را که موسوم به مختصر تاریخ الدول است از سریانی بعربی ترجمه کرده و از تورات نیز چیزی بر آن افزوده است. اختصار مصور دیسقوریدس و تفسیر فصول ابقراط نیز ازوست.
کشیش سریانی

گریگوریوس ابوالفرج ملاطی شناخته شده به ابن عبری یا بار هبرائوس ( به لاتین: Bar - Hebraeus ) ( زاده ۱۲۲۶م. در ملطیه - درگذشت ۳۰ ژوئیه ۱۲۸۶م. در مراغه ) پیشوای نامدار فرقه مسیحی یعقوبیه و آخرین کسی بود که نوشته هایی از خود به زبان سریانی به جا گذاشت. پدر وی یک یهودی بود که به آیین مسیحیت درآمده بود و از این رو ابوالفرج را ابن عبری می خواندند. از او نوشته هایی از جمله دربارهٔ تاریخ از آفرینش آدم تا زمان خود او به جای مانده است که بخش هایی از آن دربارهٔ تاریخ باستان ایران ارزشمند است.
اثر معروف او تاریخ مختصرالدول است که توسط دکتر محمد علی تاج پور و دکتر حشمت الله ریاضی به فارسی ترجمه شده است.

💡 یکی از منابع عمده‌ی تاریخ اسلامی مورد استفاده‌ی ابن عبری، الکامل فی‌التاریخ ابن اثیر بوده، گر چه وی با منابع دیگر، به ویژه منابع سلجوقی، آشنا بوده است.

💡 ابوریحان بیرونی در آثارالباقیه نام خشایارشای دوم را به‌صورت «خسرو الثانی» ذکر کرده‌است و از آن‌جایی که نام خشایارشای یکم را نیز به‌صورت «اخشورش» و «خسرو الأول» ضبط کرده‌است، مشخص می‌شود که منظور وی از «خسرو الثانی»، خشایارشای دوم بوده‌است؛ ابن عبری نیز از وی تحت نام «اَخشیرُش الثانی» یاد کرده‌است.

💡 تبدیل کرائیت‌ها به مسیحیت کلیسای مشرق در حدود سال ۱۰۰۷ پس از میلاد در کتاب قرن دوازدهم برج توسط ماری بن سلیمان و در قرن سیزدهم تواریخ کلیسایی توسط ابن عبری ثبت شده‌است.