دانشنامه اسلامی
[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
صفن (۱ بار)
«صافِنَات» از مادّه «صفّ» جمع «صافنة» به طوری که بسیاری از مفسران و ارباب لغت نوشته اند، به اسب هایی گفته می شود که به هنگام ایستادن بر روی سه دست و پا ایستاده، و یک دست را کمی بلند کرده، تنها نوک جلو سم را بر زمین می گذارد، و این حالت مخصوص اسبهای چابک و تیزرو است که هر لحظه، آمادّه حرکت می باشد.
بعضی گفته اند: «صافِنَات» هم معنای مذکر و هم معنای مؤنث را دارد، بنابراین اختصاص به اسب های ماده نخواهد داشت.
. صافنات جمع صافنه وآن اسبی است که بر سه پای ایستاد و گوشه سم چهارم به زمین گذارید. (مجمع) دراقرب الموارد هست «صفن الفرس صفناً: قام علی ثلث قوائم و طرف حافر الرابعة» معنی آیه در «جود» گذشت. این لفظ در کلام اللّه مجید فقط یکبار یافته است.
