الحناجر

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
حنجر (۲ بار)
گلو. در اقرب گوید: «الحنجرة: الحلقوم» جمع آن حناجر است رسیدن دلها به گلو کنایه از شدّت اضطراب و ترس است یعنی گوئی قلب‏ها از جای خود بالا آمده و به گلو رسیده‏اند. طبرسی آن را جوف حلقوم معنی کرده است.

💡 و بنا بر اين، آيه شريفه از جهت مضمون قريب المعنى است با آيه (اذ جاوكم من فوقكمو من اسفل منكم و اذ زاغت الابصار و بلغت القلوب الحناجر و تظنون بالله الظنونا) كهجنگ احزاب را يادآورى مى كند.

💡 و انذرهم يوم الازفة اذ القلوب لدى الحناجر كاظمين...