باد سحرگاهی

باد سحرگاهی. [ دِ س َ ح َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) بادی که در سحر وزد. رجوع به باد شود.

بادی که در سحر وزد

💡 دهد جانرا بباد اسرار اگر باد سحرگاهی ز روی شاهد اسرار آن برقع براندازد

💡 دم از اعجاز عیسی می زند باد سحرگاهی نشان می بخشد از احیای موتی ابر نیسانی

💡 دریدن های جیب غنچه از باد سحرگاهی برون از خرقهٔ ناموس و نام آورد مستان را

💡 مگر باد سحرگاهی هواداری کند ورنی نسیم یوسف مصری که آرد پیر کنعان را

💡 می دمد بوی خوش باد صبا جان در تنم کس نمی داند که با باد سحرگاهی چه بوست