لغت نامه دهخدا
باختنی. [ ت َ ] ( ص لیاقت ) قابل باختن. لایق باختن.
باختنی. [ ت َ ] ( ص لیاقت ) قابل باختن. لایق باختن.
( صفت ) قابل باختن لایق باختن.
💡 هستی همه در باز که در نرد محبت گر بردنی هست بجز باختنی نیست
💡 متاع هستی من هرچه هست باختنی است ز عشق دست و دلی در قمار میخواهم
💡 ده هزارش حیل و مکر بهر باختنی بیشمارش نکت و غمز بهر نطق گشاد
💡 در نرد وفا برد همین باختنی بود منحوس حریفیکه نفهمید مبارک