لغت نامه دهخدا
ایمان ده. [ دِه ْ ] ( نف مرکب ) دهنده ایمان. معتقدسازنده:
و آنگه برسالت رسولش
کایمان ده عقل شد قبولش.نظامی.
ایمان ده. [ دِه ْ ] ( نف مرکب ) دهنده ایمان. معتقدسازنده:
و آنگه برسالت رسولش
کایمان ده عقل شد قبولش.نظامی.
دهنده ایمان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 کنج فقر و گنج ایمان ده مرا گفت و گوی و خیر و شر با کس مباد