ایران شناس

ایران‌ شناس به فردی گفته می‌شود که به طور تخصصی به مطالعه و پژوهش درباره تاریخ، فرهنگ، زبان، ادبیات، جغرافیا، و سایر جنبه‌های مرتبط با ایران و مردم آن می‌پردازد. ایران‌ شناسی یک رشته میان‌رشته‌ای است که شامل علوم انسانی و اجتماعی می‌شود و به بررسی ابعاد مختلف ایران و تمدن ایرانی می‌پردازد.

حیطه‌های مطالعاتی

تاریخ: مطالعه تاریخ ایران از دوران باستان تا معاصر، شامل تاریخ سیاسی، اجتماعی، اقتصادی و نظامی.
زبان و ادبیات: بررسی زبان‌های ایرانی، ادبیات کلاسیک و معاصر، شعر، داستان‌ها و نثرهای ایرانی.
فرهنگ و هنر: مطالعه هنرهای سنتی و معاصر ایران، شامل معماری، نقاشی، موسیقی و سایر رشته‌های هنری.
مذهب و فلسفه: بررسی باورها، مذاهب، و فلسفه‌های موجود در ایران و تأثیر آن‌ها بر فرهنگ و جامعه ایرانی.
جغرافیا: مطالعه جغرافیای طبیعی و انسانی ایران، شامل تنوع اقلیمی و قومی.

ویژگی‌های ایران‌ شناس

این افراد دارای تحصیلات عالی در زمینه‌های مرتبط با ایران‌ شناسی، تاریخ، زبان‌ شناسی، ادبیات، یا دیگر رشته‌های مرتبط هستند. آن‌ها به تحقیقات میدانی، کتابخانه‌ای و تحلیلی پرداخته و تلاش می‌کنند تا اطلاعات جدیدی درباره ایران جمع‌آوری کنند. تسلط به زبان فارسی و دیگر زبان‌های ایرانی و همچنین زبان‌های خارجی (به ویژه زبان‌های غربی) برای دسترسی به منابع و متون مختلف ضروری است.

لغت نامه دهخدا

ایرانشناس. [ ش ِ ] ( نف مرکب ) دانشمندی غیرایرانی که در باب ایران و ایرانیان تحقیق و تتبع کند. ( فرهنگ فارسی معین ).

فرهنگ عمید

دانشمند و نویسنده ای (معمولاً غیر ایرانی ) که در مورد اوضاع جغرافیایی، تاریخی، فرهنگی، و اجتماعی ایران اطلاعات کامل داشته باشد.

فرهنگ فارسی

( اسم ) دانشمندی غیر ایرانی که در باب ایران و ایرانیان تحقیق و تتبع کند.
دانشمندی غیر ایرانی که در باب ایران و ایرانیان تحقیق و تتبع کند.

جملاتی از کلمه ایران شناس

مِیسَری بنا بر آنچه خود در دانشنامه آورده‌است، حدود سال ۳۲۴ ه‍.ق زاده شده‌است. ژیلبر لازار ایران شناس مشهور فرانسوی در کتاب " دو رساله پزشکی از قرن چهارم به زبان فارسی" حکیم مِیسَری را به مردم اروپا معرفی کرده‌است. این کتاب به زبان فارسی ترجمه شده‌است.
نام بلاش در زبان پارتی وَلَگَش (𐭅𐭋𐭂𐭔) است که در زبان پهلوی به وَرداخش (یا وَلاخش) تغییر یافت و در زبان فارسی نو تبدیل به بلاش شد. ریشه این نام نامشخص است. اما طبق باور فردیناند یوستی، ایران شناس مشهور آلمانی، نام پارتی وَلَگَش ترکیبی از دو واژه «قدرت» (وارَدا) و «خوش چهره» (گَش یا گِش) است.
فال گیر
بیا فالت رو بگیرم!!! بزن بریم