اهل قبله

اهل قبله. [ اَ ل ِ ق ِ ل َ ] ( ترکیب اضافی، اِ مرکب ) آنانکه رو به قبله نماز کنند. ( آنندراج ). مسلمان. مسلم.

آنانکه رو بقبله نماز کنند

[ویکی شیعه] اَهل قِبله اصطلاحی فقهی است و منظور از آن تمامی کسانی هستند که کعبه را قبله خود می دانند. در کتاب های فقهی احکامی برای اهل قبله در نظر گرفته شده است؛ مانند اینکه تکفیر آنان جایز نیست.
اهل قبله اصطلاحی فقهی است. منظور از آن کسی است که منتسب به دین اسلام باشد. همچنین تمامی فِرَق مسلمانان که کعبه را قبله خود می دانند و به سمت آن نماز می خوانند، اهل قبله اند.
گفته شده است مسلمانان قبل از جنگ جمل، احکام جنگ با اهل قبله را نمی دانستند و آن را از حضرت علی(ع) آموختند. در برخی روایات به این مضمون اشاره شده است. از اهل قبله در کتاب های فقهی در باب های جهاد، صید و ذباحه، سوق المسلمین، احکام اموات و تکفیر سخن به میان آمده است. از نظر فقهای شیعه و فقهای اهل سنت، ذبیحه اهل قبله حلال است و تکفیر و کشتن اسیرانِ آنان جایز نیست. اما تعدادی از سلفیان و وهابی ها با آنکه شیعیان را از اهل قبله می دانند، آنان را تکفیر می کنند. همچنین گروه هایی از پیروان برخی از فرقه های اسلامی به یکدیگر نسبت تکفیر داده اند.

💡 بر اهل قبله بر، از کافران رسید آن ظلم کز آتش و تف خورشید روی بسته گیاست

💡 چو رو بقبله کنند اهل قبله ای همدم مباد رویم از آن آستان بگردانی

💡 به اهل قبله چو کردند آشتی ترکان چرا به عاشق آن روست غمزه ها را جنگ

💡 و سپس درباره جمله (فاليوم لا يوخذ منكم فدية ) فرمود: به خدا سوگند منظور يهودو نـصـارى نـيـسـت، بـلكه همين مسلمان اهل قبله است: (ماويكم النار هى موليكم ) فرموديعنى آتش اولى و سزاوارتر است براى شما.

💡 مؤ لف: منظور امام از اهل قبله، منافقين از مسلمانان هستند.