انرژی فعال سازی

{activation energy} [شیمی] مقدار انرژی لازم، افزون بر انرژی حالت پایه، که باید به یک سامانۀ مولکولی یا اتمی اضافه شود تا انجام یک فرایند خاص امکان پذیر گردد

در شیمی انرژی فعال سازی ( به انگلیسی: activation energy ) یک نوع انرژی است که اولین بار در سال ۱۸۸۹ توسط شیمی دان سوئدی سوانت آرنیوس معرفی شد. به میزان انرژی لازم برای شروع یک واکنش شیمیایی، انرژی فعال سازی یا اکتیواسیون می گویند یا به طور خلاصه می شود: انرژی به انرژی لازم برای آغاز واکنش گفته می شود. این انرژی با Ea مشخص شده و مقدار آن با واحد کیلوژول بر مول بیان می شود.

انرژی فعّال سازی (activation energy)
در شیمی، انرژی لازم برای شروع واکنش شیمیایی. برخی از عناصر یا ترکیبات، وقتی باهم برخورد کنند، واکنش می دهند (واکنش خودبه خود). اما برای عناصر و مواد دیگر، هرچند ممکن است واکنش درنهایت انرژی آزاد کند، لازم است برای شروع واکنش به آن ها انرژی داده شود. این انرژی آغازین انرژی فعال سازیاست.

💡 از آنجا که پیش‌بینی هر واکنش شیمیایی کاملاً بر پایه اصول ترمودینامیکی است، یک واکنش خود به خود اگر در یک یا بیشتر از یک مرحله در واکنش انرژی فعال سازی بالایی داشته باشد، ممکن است به شدت کند باشد.

💡 انرژی محاسبه شده پوسته‌های حلالیت هیدرونیوم در سال ۲۰۰۷ گزارش شد و پیشنهاد شد که انرژی فعال سازی دو مکانیزم پیشنهادی با قدرت پیوند هیدروژن محاسبه شده آنها مطابقت ندارد، اما مکانیسم ۱ ممکن است کاندیدای بهتر این دو باشد.