لغت نامه دهخدا
اناریاسین. [ اَ ] ( اِ مرکب ) اناری که روز نوروز چهل بار و بقولی صد بار سوره یاسین بر آن دمند. گویند هرکه آن را بی مشارکت غیری بخورد تمام سال از امراض جسمی در امان باشد. ( از غیاث اللغات ) ( از آنندراج ):
شرکت غیر برنمی تابد
نار پستان انار یاسین است.شاپور تهرانی ( از آنندراج ).گزند بوسه اغیار برنمی تابد
که گفت سیب ذقن کم ز نار یاسین است ؟سالک قزوینی ( از آنندراج ).سیب غبغب اگر بدست افتد
بهتر از صد انار یاسین است.صائب.