المستغاث

المستغاث. [ اَ م ُ ت َ ] ( ع اِ ) پناهگاه. ملجاء. گریزگاه. || ( صوت ) در مقام استغاثه گویند یعنی مرا پناه دهید و بدادم برسید. الغیاث: و روی بخراشید و المستغاث ای مسلمین آواز درداد. ( سندبادنامه ص 73 ).

💡 ای ز تو خوش هم ذکور و هم اناث داد کن المستغاث المستغاث

💡 نمی کردم فغان زین بیش چون از سر گذشت آبم من و المستغاث اکنون ز جزع و لعل خونخوارش

💡 گر همچنین بماند روی پریوش تو المستغاث و فریاد از انس و جان برآید