المجید

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
مجد (۴ بار)
«مَجِید» از مادّه «مجد» به معنای گستردگی کرم و شرافت و جلال است; و این از صفاتی است که مخصوص خداوند می باشد، و در مورد دیگران کمتر به کار می رود. باید توجّه داشت که «مجید» در آیه فوق، طبق قرائت مشهور، مرفوع است، و از اوصاف خدا است، نه مجرور و از اوصاف عرش.
بزرگواری. در قاموس: گوید:«اَلْمَجْدُ نیلُ الشَّرَفِ وَالْکَرَمُ» در مفردات آمده«اَلْمَجْدُ:الَسَّعةُ فِی الْکَرَم وَالْجَلالِ». در اقرب الموارد گفته:«اَلْمَجْدُ:اَلْعِزُّوَالرَّفْعَةُ» ناگفته نماند مجد آن بزرگواری است که از کثرت خیر و فضل ناشی می‏شود. زیرا اصل مجد چنانکه در اقرب الموارد تصریح شده به معنی کثرت است. راغب گوید:«مَجْدَتِ‏الاِبِلُ» آنگاه گویند که شتر درچراگاه وسیع و کثیر العف قرار گیرد. و نیز گوید خدا را در اثر کثرت فضل مجید گویند(نقل به معنی). *. رحمت خدا و برکاتش بر شما اهل بیت است که او پسندیده و بزرگوار است.. مجید بودن قرآن در اثر کثرت خیرات و برکات آن است. «مجید» چهار بار در کلام الله بکار رفته دوبار در وصف خدا و دوبار در وصف قرآن.

💡 رَغَد حسین (عربی: رغد صدام حسين؛ زادهٔ ۲ سپتامبر ۱۹۶۸) دختر صدام حسین رئیس جمهور سابق عراق است. او با حسین کامل المجید ازدواج کرده بود. وی از این ازدواج ۵ فرزند به دنیا آورد. او در سال ۲۰۰۳ به همراه بسیاری از بعثی‌ های عراق به همراه ۲ دخترش به اردن فرار کردند و در پناه عبدالله دوم (پادشاه اردن) قرار گرفتند.

💡 در ۳ اکتبر ۲۰۰۷، مقامات عراقی تصمیم گرفتند که تاریخ اعدام او را به تعویق بیندازند. در ۲۸ فوریه ۲۰۰۸ یک شورای سه نفره ریاست جمهوری عراق با اعدام علی حسن المجید موافقت کرد، اما با اعدام رشید حسین و سلطان هاشم احمد الطایی موافقت نکرد.بنا بر گزارش‌ها، شورا استدلال می‌کرد که آنها نباید اعدام شوند، زیرا زیردست بوده و صرفاً دستورات را دنبال می‌کردند.

💡 پس از آن اعلا حسین علی به سمت معاون نخست وزیر عراق که در آن زمان تواماً در اختیار صدام بود و علی حسن المجید به عنوان فرماندار کویت تعیین شدند.

💡 دادگاهی در بغداد با صدور کیفرخواست جدیدی، چند تن از دستیاران صدام حسین تکریتی، دیکتاتور سابق عراق، از جمله طارق عزیز، معاون نخست وزیر و وزیر خارجه و علی حسن المجید، وزیر دفاع سابق را به اتهام سرکوب مخالفان سیاسی، محاکمه خواهد کرد. بی‌بی‌سی فارسی

💡 در طی عملیات انفال که ژنرال علی حسن المجید فرمان کشتن و نسل‌کشی کردها را داده بود؛ واحدِ حامی حکومت (جاش خوانده می‌شدند) با هم متحد شده و احشام، گوسفندان، بزها، پول و سلاح و حتی زنان کُرد را می‌توانستند به‌طور قانونی به غنیمت بگیرند.