این متن، خلاصهای از محتوای رسالهای از ابن سینا با عنوان الحدود است که به زبان عربی و در پاسخ به درخواست شاگردانش در باب تعریف برخی امور تألیف شده و پیش از آثار بزرگتری چون «شفا» نگارش یافته است. این رساله به همراه بیستودو رساله دیگر در مجموعهای با عنوان «رسائل ابن سینا» به چاپ رسیده است. ساختار کلی رساله پس از یک مقدمه کوتاه، به صورت مستقیم و بدون فصول یا ابواب مرسوم، به تعریف هفتاد و دو مفهوم اختصاص دارد.
ابن سینا در این اثر، در ابتدا به تبیین تقسیمات «حد» میپردازد. او «حد حقیقی» را بیانگر ماهیت شیء و کمال ذاتی وجود آن میداند که میتواند بالفعل یا بالقوه باشد. به عنوان مثال، لفظ «حساس» در تعریف حیوان، بر وجود نفسی که تغذیه میکند دلالت دارد؛ در حالی که اگر این لفظ به تنهایی به کار میرفت، تنها بر شیء دارای حس اطلاق میشد. ایشان همچنین نظر برخی حکما مبنی بر تشکیل حدّ از «جنس عالی» و «فصل سافل» را نقل کرده و در ادامه بیان میدارد که در حقیقت، طلب «تحدید» همان طلب معرفت شیء به واسطهٔ شیء دیگری است.
در ادامه رساله، مؤلف به تشریح تمایز میان «حد تام» و «حد ناقص» میپردازد. وی «حدّ الحدّ» را مطابق تعریف حکیمی در کتاب «طوبیقا» اینگونه تعریف میکند: قولی است که بر ماهیت شیء دلالت داشته و از جنس قریب و فصل آن تشکیل شده باشد. در پایان، به تعریف «رسم تام» و «رسم مطلق» میپردازد؛ رسم تام قولی است که از جنس و اعراض لازمه شیء ترکیب شده باشد، و رسم مطلق نیز قولی است که شیء را با معرفِ غیرذاتی اما خاص، معرفی نماید.