لغت نامه دهخدا
اقرء. [ اَ رَءْ ] ( ع ن تف ) اسم تفضیل از قرائت. مقری تر. خواننده تر. داناتر بقرآن. آشناتر بقرائت قرآن و علوم آن. قال ابن کثیر: کان الصدیق اقرء الصحابة؛ ای اعلمهم بالقرآن. ( تاریخ الخلفاء سیوطی ص 29 ).
اقرء
جمله سازی با اقرء
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 عبد اللَّه مسعود روایت کند که رسول خدا روزی گفت: انّی امرت ان اقرء علی الجن اللیلة، فایکم یتبعنی.