افرید

( آفرید ) آفرید. [ ف َ ] ( ن مف مرخم ) مخفف آفریده در اعلام و اسماء مرکبه، چون به آفرید و دادآفرید و گردآفرید و ماه آفرید:
یکی خوب چهره پرستنده دید
کجا نام او بود ماه آفرید.فردوسی.چو هنگامه زادن آمد پدید
یکی دختر آمد ز ماه آفرید.فردوسی.ابا خواهر خویش به آفرید
بخون مژه هر دو رخ ناپدید.فردوسی.سرودی به آواز خوش برکشید
که اکنون تو خوانیش دادآفرید.فردوسی.بیامد به نزدیک گردآفرید
چو دخت کمندافکن او را بدید...فردوسی.

( آفرید ) ۱. = آفریدن
۲. آفریده (در ترکیب با کلمۀ دیگر ): به آفرید، دادآفرید، گردآفرید، ماه آفرید.

( آفرید ) ( اسم ) در ترکیبات بمعنی آفریده آید: به آفرید ماه آفرید گرد آفرید.
مخفف آفریده

💡 نو افرید ز خاطر شعار مدحت تو از آنکه شیوه نو کار اوست در اشعار

💡 فرخنده چو افرید ملک مملانست چون ایزد جاوید ملک مملانست