استمکان

لغت نامه دهخدا

استمکان. [ اِ ت ِ ] ( ع مص ) برپای بودن. || قادر گردیدن بر چیزی. ( منتهی الارب ). دست یافتن. ( تاج المصادر بیهقی ) ( زوزنی ).

جمله سازی با استمکان

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 «آوری هانسِن وایت» دانش‌آموز نمونه دبیرستان با درخشش در امتحانات، برای شرکت در «اِستَمکان»، بزرگترین مسابقه ملی علم و تکنولوژی و فناوری سال انتخاب می‌شود. او تنها ۳۳ روز برای ارائه خود در استمکان و برقراری اولین رابطه‎جنسی خود با نخبه دیگری به نام «کَسپِر» زمان دارد؛ این درحالی است، که او هیچ ایده‌ای ندارد.

قمبل یعنی چه؟
قمبل یعنی چه؟
هیت یعنی چه؟
هیت یعنی چه؟
فال امروز
فال امروز