محو و مات

محو و مات. [ م َح ْ وُ ] ( ترکیب عطفی، ص مرکب ) از اتباع است. از خود بیخود. واله و حیران و مبهوت.
- محو و مات جمال کسی شدن؛ شیفته و حیران جمال شدن.
- محو و مات شدن؛ از خود بیخود شدن. واله و حیران و مبهوت شدن.

واله و حیران و مبهوت

💡 گویی پدر به خواب وی آمد که محو و مات در جستجو برآمد و نظاره گر گریست

💡 محوومات حق، همه در ذات او جمله‌ی ذرات محو و مات او