نور فشان
مترادفها
درخشان، تابان، تابناک، پرنور
متضادها
تاریک، ظلمانی
لغت نامه دهخدا
نورفشان. [ ف َ / ف ِ ] ( نف مرکب ) نورافشان. نورپاش. نورافکن. که بر اشیاء دیگر پرتو افکند و نورفشانی کند.
فرهنگ فارسی
نور افشان. نور پاش. نور افکن. که بر اشیائ دیگر پرتو افکند و نور فشانی کند.
جمله سازی با نور فشان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 صبح که بر حاشیه این چمن زد علم نور فشان نسترن
💡 ندای نور فشان روشنائی دل و جان ندای شرک زدا لا اله الا هو
💡 هم چو، فواره مه دامن او نور فشان همچو جواله صبح آتش او مشک دم است
💡 از نفوذ بصر نور فشان بیند از رهروی مور نشان
💡 مژده دل داد بهر سینه نور فشان کرد هر آئینه
💡 ماه در شبهای نیمهتمام، مانند گویی نور فشان در پهنه تاریک آسمان شب میدرشد و زیبایی خاصی به منظره پیرامون میبخشید.
💡 سخنان حکیمانه و مهربانانه آن پیرمرد، مانند شعلهای نور فشان در تاریکی ناامیدی بود که به جوانان قدرت ادامه دادن در مسیر زندگی را میداد.
💡 در آن باغ زیبا، گلهای درخشان و نور فشان در زیر نور ماه، جلوهای جادویی و رویایی به فضای شبانه و آرام باغ بخشیده بودند.