لغت نامه دهخدا
چمن زن. [ چ َ م َ زَ ] ( نف مرکب ) پیراینده و برنده زیادتی های چمن. چمن پیرا. || ( اِ مرکب ) آلتی است پیراستن و کوتاه کردن چمن را. مقراض چمن زنی. چمن زنی. چمن پیرا. چمن بُر. ابزار مخصوص بریدن زیادتی های چمن باغ وباغچه. رجوع به چمن پیرا و چمن پیرای و چمن زنی شود.
