چمن گردی

چمن گردی. [ چ َ م َ گ َ ] ( حامص مرکب ) عمل چمن گرد. گردش کردن و سیر کردن در چمن:
بیاد همصفیران در چمن شور خوشی دارم
چمن گردی ز هر فرسوده بال و پر نمی آید.دانش ( از آنندراج ).رجوع به چمن گرد شود.

عمل چمن گرد. گردش کردن و سیر کردن در چمن.

💡 ز صورت در گذر تا خاک گردی که چون تو خاک گردی پاک گردی

💡 به چندان که در دستت افتد بساز از آن به که گردی تهیدست باز

💡 ای قوم حُذر کنید از این طوفان ترسم که به دامنی رسد گردی

💡 سوی شهر بی‌نیازی ره بپرس چند گردی کور و کر اندر ضلال؟

💡 نه من کشتم او را نه یاران من نه گردی گمان برد زین انجمن

💡 داری سر آنکه عذر را نپذیری یا خود ز پی بهانه ای می گردی