مور خوار

مورخوار. [ خوا / خا ] ( نف مرکب، اِ مرکب ) مورخوارنده. مورخورنده. آنکه مور را بخورد. ( از یادداشت مؤلف ). || جانورک طاس لغزنده. صاحب طاس لغزنده. ( یادداشت مؤلف ). مورچه گیر. || مورچه خوار. رجوع به مورچه خوار شود. || ( ن مف مرکب ) مورخور. که مور آن را بخورد. که خوراک و طعمه مور است. ( از یادداشت مؤلف ):
به مور آن دهد کو بود مورخوار
دهد پیل را طعمه پیلوار.نظامی.

مور خوارنده. آنکه مور را بخورد.

💡 چونکه دید آن صید مسکین، مور خوار گفت: گر کارآگهی، اینست کار