گل صدبرگ

گل صدبرگ. [ گ ُ ل ِ ص َ ب َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) رجوع به صدبرگ شود.

💡 خوش برآمد آن گل صدبرگ من سبزتر شد سبزه زارم اندکی

💡 که گشته چون گل صدبرگ پاره پاره ز تیغ که مانده پیکر بی‌سر چو شاخه شمشاد

💡 باغبان گو مکن افغان که بهنگام بهار مرغ را از گل صدبرگ جدا نتوان کرد

💡 دل صد پاره دارم در گریبان گل صدبرگ در دامان که دارد

💡 نگارا تا در افکندی نقاب از چهره گلگون خجالت دارد از رویت گل صدبرگ بستانی