پوشیده دندان
لغت نامه دهخدا
پوشیده دندان. [ دَ / دِ دَ ] ( ص مرکب ) لب فروبسته. مقابل خندان. || مجازاً دور از سپیده بام. تاریک. فرورفته در سیاهی:
شب آن به که پوشیده دندان بود
که آن لحظه میرد که خندان بود.نظامی.
فرهنگ فارسی
( صفت ) ۱- لب فرو بسته مقابل خندان. ۲- دور از سپید. بامداد تاریک.
جمله سازی با پوشیده دندان
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 شب آن به که پوشیده دندان بود که آن لحظه میرد که خندان بود
