لغت نامه دهخدا
پوزه باریک. [ زَ / زِ ] ( ص مرکب ) دارای زنخ لاغر و بی گوشت.
پوزه باریک. [ زَ / زِ ] ( ص مرکب ) دارای زنخ لاغر و بی گوشت.
💡 در برخی از ظرفهای سفالین با نگارههایی از سگهای تازی در پی جانورانی مانند گوزن، آهو و بزکوهی برمیخوریم که با باریکبینی فراوان و به سبکی انتزاعی نگاریده شدهاست. سفالینههای یافتشده از تل باکون در نزدیکی تخت جمشید نمونههای یکتایی از نگارههای تازی را از ۴۲۰۰ تا ۳۸۰۰ سال پیش از میلاد به نمایش گذاشتهاند. باریکی اندام، دستها و پاهای بلند و کشیده، پوزه باریک و دمی چنبرمانند همه از ویژگیهای نمایان سگهای تازی است که بر این سفالها نگاشته شدهاست.