هوس پختن

هوس پختن. [ هََ وَ پ ُ ت َ] ( مص مرکب ) به فکر هوس رانی بودن. هوس کردن: هر دم هوسی پزد و هر لحظه رایی زند. ( گلستان ).
وان دگرپخت همچنان هوسی
این عمارت به سر نبرد کسی.سعدی.هوس پختن از کودک ناتمام
چنان زشت نبود که از پیر خام.سعدی.- هوس خام پختن؛ آرزوی چیزی برنیامدنی داشتن.

بفکر هوس رانی بودن هوس کردن

💡 با دل گفتم چو یار بی فرمانست این صبر هوس پختن بی‌پایانست

💡 در کاسهٔ سر دیگ هوس پختن تو چند هین بادهٔ خام آر و مکن خام درائی

💡 من سوختم آوخ ز هوس پختن او لیک بی‌آتش رز دیگ هوس خام توان یافت

💡 خام پندار سوخته جگران در هوس پختن وصال توایم