نبرد کردن

نبرد کردن. [ ن َ ب َ ک َ دَ ] ( مص مرکب ) جنگ کردن. جنگیدن:
وآن را که روزگار مساعد شد
با ناوکی نبرد کند سوزنش.ناصرخسرو.حاکمی گر عدل خواهی کرد با ما یا ستم
بنده ایم ار صلح خواهی کرد با ما یا نبرد.سعدی.- نبرد کردن باکسی؛ در تداول، یک ودو کردن با او. ( یادداشت مؤلف ).

( مصدر ) جنگیدن جنگ کردن حرب کردن. یانبردکردن باکسی.یک ودوکردن بااو.

💡 أَلْهاکُمُ التَّکاثُرُ (۱). مشغول داشت شما را نبرد کردن با یکدیگر بانبوهی.

💡 مُشاعره به معنی مسابقه شعرخوانی از بر و نبرد کردن در شعر است.

💡 مردان مرد گیر و شیران نر روز نبرد کردن و روز شکار،

💡 بخش هشتم: دربارهٔ نبرد کردن آفریدگان گیتی با مقابلهٔ اهریمن

💡 خرد شمرد به بازیچه اندر آن هنگام نبرد کردن اسفندیار با رستم