میشوم

میشوم. [ م َ ] ( از ع، اِ ) بداُغُر. ( لغت فرس اسدی ). نامبارک و ناخجسته و نافرجام وضد میمون و باشآمت و بداختر و منحوس و بدشگون و بدفال و بدبخت و مطرود و ملعون. ( ناظم الاطباء ). این لفظغلط است، صحیح مشؤوم به فتح میم و سکون شین است. ( از غیاث ) ( از آنندراج ). استعمال این کلمه در کتب دیگر نیز از عربی و فارسی دیده شده است و صواب در آن یا«مشؤوم » است بر وزن مفعول یا «مشوم » به حذف همزه تخفیفاً و آن اسم مفعول از شأم است و میشوم به هیچ وجه صحیح نیست چه، فعلی از ماده «ی ش م » در لغت عربی نیامده است و ظاهراً اصل در آن «مشوم » بوده که در اثرکثرت استعمال و تقابل با «میمون » که نقیض بر آن است بی اراده یایی در مشوم افزوده اند و حمل کلمه بر مجاور آن لجامعالتناسب و الازدواج در کلام عرب متداول است.( از حاشیه مرحوم قزوینی بر مرزبان نامه ص 269 ). بدشگون. بدیمن. شوم. نامبارک. نحس. در تداول فارسی مشؤوم. ( از یادداشت مؤلف ). بداختر. ( دهار ):
غلیواج از چه میشوم است از آنکه گوشت برباید
هما ایرا مبارک شد که قوتش استخوان باشد.عنصری.پوک بادات بر سرای میشوم
بیش از آن کز بر ده انبار است.
؟ ( از لغت فرس اسدی نسخه خطی کتابخانه نخجوانی ).
ابداً در میان آن قوم میشوم و گروه مذموم شایع شد.( تاریخ جهانگشای جوینی ). و رجوع به مشؤوم و شوم شود.

مشئوم، نامبارک.

مشئوم، نامبارک، نقیض میمون
(صفت ) مشئوم:[ و مخدوم یا بتفرس ذهن یا بتجسس ازنیک خواهان مخلص ومشفقان مخالص از خباثت و آگاهی یابد آن میشوم مرجوم لعنت... بقدم تجاسرپیش آید.] توضیح مرحوم قزوینی درحاشیه همین صفحه درباره این کلمه نوشته: [ کذافی جمیع النسخو استعمال این کلمه در کتب دیگرنیز از عربی و فارسی دیده شده است و صواب در آن یا[ مشووم ] است بر وزن مفعول یا[ مشوم ] بحذف همزه تخفیفا و آن اسم مفعول ازشام است و میشوم بهیچ وجه صحیح نیست چه فعلی از ماده ی ش م درلغت عرب نیامده است و بنظر این ضعیف چنان می آید که اصل درمیشوم [ مشوم ] محذوف الهمزه بوده است و بواسطه کثرت استعمال مشوم معا با[ میمون ] که نقیض آن است من حیث لایشعر و من غیر اداره یایی در مشوم زیاد کرده اند تا هم وزن میمون گردد و هرچند این کلمه بخصوص درکتب لغت مذکور نیست ولی اصل این عمل یعنی حمل کلمه بر مجاور آن لجامع التناسب و الازدواج در کلام عرب متداول است...] کلمه مورد بحث در عربی هم استعمال میشود.

💡 من کز نسیم زلف تو دیوانه میشوم زلفت اگر بچنگ من افتد چها کنم

💡 رفته رفته میشوم از خود تهی تا سرم پر گردد از سودای عشق

💡 کار من بنگر که روزی چندبار میشوم از تیغ هیبت کشته زار

💡 چو سطر راست بازم با تو پیوست چو خطکش میشوم در خط ازان دست

💡 چون کنم ای دل چو حکم یار هست میشوم اینجایگه من پای بست

💡 کند چو معنی او جلوه میشوم معنی حروف را نشناسم سخن نمی‌دانم