معنی نگار نگار

لغت نامه دهخدا

نگارنگار. [ ن ِ ن ِ ] ( نف مرکب ) نگارنگارنده. صورت ساز:
نگار ایزد بی چونی ای نگار رهی
زهی نگارنگار و زهی نگارگری.سوزنی.

نگارنگارنده. صورت ساز

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 کنیم محو ز خود نقش خود نگار نگار بلوح سینه نگاریم هرچه بادا باد

💡 از رخ و خامهٔ نگار نگار صدر دیوان ز هریک چو بهار

💡 ز شاهدی که بود رویش از نگار نگار بخواه باده و بر یاد میگسار گسار