نه گوش

نه گوش. [ن ُه ْ ] ( ص مرکب، اِ مرکب ) شکلی که نه زاویه دارد.

شکلی که نه زاویه دارد

💡 من اینک چنین ام ز پیشت بپای نه هوش و نه گوش و نه بینی بجای

💡 نه چشم است آنکه بر صحرا جنان باغ کم بیند نه گوش است آنکه در بستان سماع مرغ ننیوشد

💡 نه چشم است آن که چشمانش ندیده ست نه گوش است آن که صوتش ناشنیده ست

💡 تو این ساعت که عقل و هوش داری نه بنیوشی سخن‌، نه گوش داری

💡 مرا که با تو سخن گویم و سخن شنوم نه گوش فهم بماند نه هوش استفهام

💡 پس آنگه نه سر ماند او را نه گوش رساند به گردون گردان خروش