نمک پرور
لغت نامه دهخدا
نمک پرور. [ ن َ م َ پ َرْ وَ ] ( ن مف مرکب ) نمک پرورده. نمک پرورد. || نوکر و خدمتکار. ( ناظم الاطباء ). رجوع به نمک پرورده شود. || نمک آلوده. ( آنندراج ). نمک آلود. به نمک آغشته:
دل است اینکه زخمش نمک پرور است
دل است اینکه زهرش پر از شکّر است.ظهوری ( از آنندراج ).
جمله سازی با نمک پرور
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 دریا نمی ز اشک نمک پرور من است دوزخ تفی ز گرمی خاکستر من است