نقاش ازل

نقاش ازل. [ ن َق ْ قا ش ِ اَزَ ] ( اِخ ) کنایه از خالق موجودات است:
چو نقاش ازل از بهر خطش
به سیمین لوح او بیرنگ برزد.عطار.

کنایه از خالق موجودات است.

💡 ما و رخ زیبای علی آنکه چو نقشش نقاش ازل بر ورق کن نکشیده است

💡 معلوم نشد که در طربخانهٔ خاک| نقاش ازل بهر چه آراست مرا

💡 از پند تو ای خواجه چه سودست چو ما را هر نقش که نقاش ازل کرد همانیم

💡 خوانده نقاش ازل رخش ترا خیرالعمل گفته جلاد اجل تیغ ترا روحی فداه

💡 چو نقاش ازل با من بیان کرد رخ خود همچو خورشیدم عیان کرد