نفس گسسته

نفس گسسته. [ ن َ ف َ گ ُ س َس ْ ت َ / ت ِ ] ( ن مف مرکب ) نفس سوخته. ( از آنندراج ). خاموش. ساکت. ( ناظم الاطباء ).

نفس سوخته. خاموش. ساکت.

💡 که رو نهاد به هستی، که از پشیمانی نفس گسسته به معمورهٔ عدم نشود؟

💡 رسید عمر به انجام، تا به کی صائب نفس گسسته به دنبال آز خواهی رفت؟

💡 آرد نفس گسسته برون صبح وصل را با سوز دل چو شمع به شبها گریستن

💡 که رو نهاد به هستی که از پشیمانی نفس گسسته به معموره عدم نشود

💡 ما گل به جای صید به فتراک بسته ایم بلبل نفس گسسته رود در رکاب ما