نفس گسسته
مترادفها
بینفس، جانسپری کرده
متضادها
نفس تازه
لغت نامه دهخدا
نفس گسسته. [ ن َ ف َ گ ُ س َس ْ ت َ / ت ِ ] ( ن مف مرکب ) نفس سوخته. ( از آنندراج ). خاموش. ساکت. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
نفس سوخته. خاموش. ساکت.
جمله سازی با نفس گسسته
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 که رو نهاد به هستی، که از پشیمانی نفس گسسته به معمورهٔ عدم نشود؟
💡 رسید عمر به انجام، تا به کی صائب نفس گسسته به دنبال آز خواهی رفت؟
💡 آرد نفس گسسته برون صبح وصل را با سوز دل چو شمع به شبها گریستن
💡 که رو نهاد به هستی که از پشیمانی نفس گسسته به معموره عدم نشود
💡 ما گل به جای صید به فتراک بسته ایم بلبل نفس گسسته رود در رکاب ما
💡 با آن تنفس نامنظم و نفس گسسته، پیرمرد تلاش میکرد تا جملات کوتاه خود را برای انتقال پیام نهایی به فرزندانش به پایان برساند.
💡 او در میان آن کولاک شدید و با نفسی گسسته و از شدت سرما لرزان، سعی میکرد راه خود را به سمت پناهگاه نزدیکتر کند.
💡 شنیدن آن موسیقی غمگین با آن نتهای کشیده و نفس گسسته، باعث شد که شنونده در میان خاطرات تلخ گذشته خود غرق شود.