نعمت پرست
مترادفها
سپاسگزار، شکرگزار، قدرشناس
لغت نامه دهخدا
نعمت پرست. [ ن ِ م َ پ َ رَ ] ( نف مرکب ) آنکه قدر نعمت و نیکوئی کسی را می داند. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
آنکه قدر نعمت و نیکوئی کسی را می داند.
جمله سازی با نعمت پرست
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ندانست قارون نعمت پرست که گنج سلامت به کنج اندر است
💡 سفره اهل قناعت صائب از نعمت پرست روزی موران بود دایم مهیا بر زمین
💡 نقل است که روزی میرفت. بیگانه ای او را دید. گفت: ای شقیق! شرم نداری که دعوی خاصگی کنی و چنین سخن گویی؟ این سخن بدان ماند که هرکه او را میپرستد و ایمان دارد از بهر روزی دادن او نعمت پرست است.
💡 انسانهای نعمت پرست همواره در سختیها نیز شکرگزار هستند و تلاش میکنند تا از داشتههای اندک خود بهترین استفاده را ببرند.
💡 او فردی بسیار نیکوکار و نعمت پرست است که هر روز وقت خود را صرف کمک به نیازمندان و قدرشناسی از زندگی میکند.
💡 در آموزههای اخلاقی، نعمت پرست بودن یکی از ویژگیهای مهم شخصیتی است که باعث ایجاد آرامش درونی و رضایت از زندگی میشود.