نعمت شناس

نعمت شناس. [ ن ِ م َ ش ِ ] ( نف مرکب ) شاکر نعمت. که حق نعمت و انعام دیگران بشناسد و شکر نعمت بگزارد. حق شناس. نمک شناس. مقابل ناسپاس و نمک نشناس:
که می برد به خداوند منعم محسن
پیام بنده نعمت شناس شکرگزار.سعدی.

شاکر نعمت. که حق نعمت و انعام دیگران بشناسد و شکر نعمت بگزارد. حق شناس. نمک شناس. مقابل ناسپاس و نمک نشناس.

💡 کو دل اندازه نعمت شناس تا طلبم نعمت و دارم سپاس

💡 کسی کز بیم حق نعمت شناس است بدست از شکر جز دستان ندارد