نصرت یاب

نصرت یاب. [ ن ُ رَت ْ ] ( نف مرکب ) که پیروزی یابد. که فتح و ظفر نصیبش شود. پیروزمند:
علی دلی که به ملک یزیدیان قلمش
همان کند که به دین ذوالفقار نصرت یاب.خاقانی.

که پیروزی یابد. که فتح و ظفر نصیبش شود.

💡 بر همه جنس دست نصرت یاب بر همه نوع کام نهمت ران

💡 شب گذشته مرا دست عشق نصرت یاب ز روی شاهد مقصود برفکند نقاب

💡 سخن ورایش دشمن فکن و نصرت یاب قلم و تیغش کشور شکن و فتح شکار