لغت نامه دهخدا
میغگاه. ( اِ مرکب ) جای ابرناک و میغآگین. آنجای که مه و ابر نشیند. مه آگین. جای ابرگیر.
میغ گاه
فرهنگ فارسی
جای ابرناک و میغ آگین آنجای که مه و ابر نشیند
جمله سازی با میغ گاه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 گاه رعد و گاه ابرو گاه میغ گاه برق تیزرو بگشاده تیغ
💡 گه بود گر درخش گردان چو گرد ماه میغ گاه تازان از بناگوشش چو از آتش دخان
