لغت نامه دهخدا
میداود. [ م ِ وو] ( اِخ ) نام یکی از دهستانهای بخش جانکی گرمسیر شهرستان اهواز، واقع در بین دهستانهای رودزرد، باغ ملک،ابوالعباس، سرله. با 13 هزار جمعیت و 27 آبادی. هوای دهستان گرمسیری و مالاریایی و آب آن از رود و چشمه و محصول عمده آن غلات و برنج و میوه و بلوط است. ساکنان از طایفه ممسنی هستند. این دهستان از دو قسمت تشکیل شده: میداود سرگچ با 19 آبادی و میداود زیرگچ با 8 آبادی. راههای دهستان عموماً مالرو است و در آن معدن گچ زیاد است. ( از فرهنگ جغرافیائی ایران ج 6 ).